MENÜ
Kategoriler
Köşe Yazıları

BEN'DEN BİZ'E; BİZ'DEN GÜZEL YAŞAMAYA

Hadi herkes kendine bir soru sorarak başlasın bu yazıyı okumaya. "En son ne zaman başka birinin bir derdini içtenlikle dinledim ve ona çözüm bulmaya çalıştım?" Bu sorunun üzerine birkaç dakika düşünerek cevaplayabildiyseniz bu dönemlerde çevrenizd...
BEN'DEN BİZ'E; BİZ'DEN GÜZEL YAŞAMAYA

Hadi herkes kendine bir soru sorarak başlasın bu yazıyı okumaya. "En son ne zaman başka birinin bir derdini içtenlikle dinledim ve ona çözüm bulmaya çalıştım?" Bu sorunun üzerine birkaç dakika düşünerek cevaplayabildiyseniz bu dönemlerde çevrenizde olup bitenlerden ziyade kendinizle dolu bir hayat içerisinde olabilirsiniz. Tabi bu bir kesin yargı değil bir ihtimal.

Bir yerlerden "hocam siz sürekli kendi hayatlarınızda öznesiniz, kendiniz için yaşayın, kendinizi önemseyin demez misiniz?" cümlelerini duyuyor gibiyim. Evet hayatımızın öznesi olmak ve kendimizi tanıyıp buna göre şekil almak önceliğimiz ve çok önemli ama sosyal bir varlık olan "insan" kategorisinde olduğumuz için de bir diğeriyle iletişime ve onun iyi oluşuna ihtiyacmız var. Biyolojik kodumuz gereği de bu böyle.

Tamamen hayattan kopuk yaşamayıp psikolojik ve ruhsal açıdan da bir problemi olmayan biri yanındaki herhangi bir insan zor durumdaysa, üzgünse, yardıma ihtiyaç duyuyorsa kendisi de mutlu ve umursamaz bir şekilde yaşayamaz.

Her ne kadar farklı kapıların ardında hayatlarımızı sürdrüyorsak da diğerinin gülümsemesine, nasılsın diye sormasına bazen de bir ihtiyacın var mı diye düşünmesine ihtiyacımız oluyor. Şöyle de bir durum var ki insanın bir başkasına aldığı hediye, bir başkasına söylediği olumlu bir cümle beyin işleyişi olarak kendisine bunları yapmasından daha çok tatmin duygusu yaşatıyor.

Biraz felsefi, tasavufi ve hayatımızın öz eleştirisel bakış açısından bakacak olursak da çok iyi bildiğimiz şu meseleyi tekrar hatırlatmak istiyorum:

"Hayat kısa ve bizim için en önemli olan bugün. Çünkü bugün; dün için geleceği, yarın için geçmişi ifade ediyor." Bugünümüzde bir şeyler yapabiliriz.

Mesela birbirimize gülümseyebiliriz, birbirimizi anlayabiliriz ve hatta birbirimizi olduğumuz halimizle kabul edip sevebiliriz. Ve size iyi bir haberim var bunları yapabilmek her zaman mümkün. Yetmiş yaşında da olsanız, otuz yaşında da... Bunu için tek koşul önyargılarımızdan kurtulup sevmeye, sevilmeye bir şans vermek. Bu zor hayata birbirimizin 'kolay'ı olabiliriz!

Psikolojik Danışman & Aile Danışmanı

Tuba Çavaş


Etiketler:
Etiket yok
İlk yorumu sen yap
Yorum yazarak topluluk kurallarımızı kabul etmiş bulunuyor ve tüm sorumluluğu üstleniyorsunuz. Yazılan yorumlardan www.beyazbelge.com hiçbir şekilde sorumlu tutulamaz.
Henüz yorum yapılmamış. İlk yorumu siz yapın!