YAŞIYORSAK BİR SEBEBİ OLMALI

Psikolojik sağlamlık kavramını daha önce duyanınız oldu mu? Bu kavram zorluklar karşısında yılmadan devam edebilme gücü olarak kullanılır. Öncelerden bu kavram herkesin yapabildiği bir özellik değil bazılarımızın uygulayabildiği bir şeydi. Hatta bizler bunu anlatır ve uygulanması yönünde teknikler geliştirirdik. Şimdilerde ise şöyle bir çevreme bakıyorum da sadece bu ülkede yaşamayı sürdürebilmek bile psikolojik sağlamlık gerektiren bir iş. Tabi yaşamaya devam ediyorsak da psikolojik sağlamlığımız oldukça iyi diyebilirim. Bir gün bir kayıp/kaçırılma olayı gerçekleşiyor. Hiçbir sağlıklı araştırma yapılmadan konu kapanıyor ve yaşamaya devam ediyoruz.  Başka bir gün bir anda başka bir cinayet olayıyla karşılaşıyoruz, yine gerekli soruşturma yapılmaksızın olay kapanıyor. Başka bir gün anlık diplomalar geçersizleştiriliyor, okullar kapanıyor, insanlar işlerinden oluyor yine yaşamaya devam. Başka bir gün de ansızın kendini gözaltında ardından nezarette bulabiliyorsun ve tabi ki yaşamaya devam. Artık düşüncelerimizi ifade etmeyi bırakın düşünemez hale geldik. Sadece yaşıyoruz. Tabi bu yaşama becerisi bile bize psiklojik sağlam olma özelliği yükledi. Peki gerçekten yaşayabiliyor muyuz? Bir markette sabah aldığımız ürünü akşam zamlı fiyat üzerinde almadan bir gün geçiyor mu? Ya da aldığımız, kazandığımız paralar ay sonuna kadar yeter mi ki, bu ay kirayı, erzak ücretini çıkarabilecek miyiz demeden bir gün yaşayabiliyor muyuz? Bana uygun olmayan bir görüşü söylersem acaba başım derde girer mi ki diye düşünmeden bir gün yaşıyor muyuz? Yaşayamıyoruz! Yaşayamıyorum! Biri tatilinde yüzlerce bin lira harcarken birinin ucuza bir ekmek alırım diye saatlerce kuyrukta beklediği bu düzende yaşayamıyorum. İnsanların bencillikleri ve saygısızlıkları içerisinde yaşayamıyorum. Haklı haksızın bulunduğun renge göre belirlendiği bu adaletsiz düzende yaşayamıyorum. Fiziksel olarak nefes alıyorum doğru ama ruhum, duygularım bazen bedenim bunca şey karşısında çok zorlanıyor. Ama umudumu da kaybetmiyorum tabi. Güzel insanlar da, doğru görüşler de, vicdanlı duruşlar da hala var. Çoğalmaya ihtiyacı var sadece. Bu bir farkınfdalık eğitimiyle olur belki. Belki de sadece sokakta verdiğimiz bir selamla. Ben yaşadığım yeri güzelleştirmeye çalışırsam, sen yaşadığın yeri adaletli kılarsan, o yaşadığı yeri vicdanlı-ahlaklı kılarsa zamanla her şey bambaşka olabilir. Çünkü her gün bir şey, bir gün her şey değişir. Psikolojik Danışman & Aile Danışmanı Tuba Çavaş