BEDEN YORGUNLUĞU MU DAHA ZOR ZİHİN YORGUNLUĞU MU?

Yine son zamanlarda yorgun günler geçiriyoruz. Niye mi? Ekonomimiz ayrı, insan-insanlık- ilişkilerimiz ayrı, geçinmemiz, barınmamız, uygun ve sağlıklı şartlarda çalışmamız ayrı… her geçen gün yeni bir zorlukla uyanıyoruz sanki. Peki neden bu zorluklar herkese değil?

Neden biri bu zorlukları sonuna kadar yaşarken, diğerinin bu zorluklardan haberi yok?

Neden biz hakkıyla işini yapan bulamıyoruz artık?

Neden bu ülkenin polisi güvenlik sağlaması gerekirken sen neden bu arabaya bindin, neden tekerleğinde şu var, bu var derdinde.

Öğretmenler ahlaklı ve erdemli öğrenci yetiştirmek yerine, nasıl daha az çalışırım ya da şiddetle veya hakaretle çocuğu yola getiririm derdinde.

Savcılarımız, hakimlerimiz adalet sağlamak yerine sen “biri”sin diye başkasına sunduğu hukuku sana uygulamama derdinde.

Doktorlarımız işleri bu olmasına rağmen hasta bakmaktan şikayetçi.

İnsanlarımızda da her bir alana düşen iyi/erdemli insan sayısı beş parmağı geçmiyor.

Hal böyle olunca tabi ki zaman zaman motivasyon kaybına, bu sistemde yaşamaya karşı isteksizliğe ve umutsuzluğa kapılabiliyoruz. Yaptığımız işlerdeki aksaklıklar bizi daha kolay yıldırabiliyor. Ya da birine bir şey anlatmaktan, doğru ve olması gereken şekilde hareket ettiğimizde de birilerinin bizi ciddiye almamalarından yoruluyoruz. Neden kibar ve anlaşılır konuşmak aba altından siyasi bir sopa göstererek çirkin konuşmaktan daha az önemli? Çünkü insanlar, insanlarımız artık kendi insani yargılarına göre değil, aman buradan başım ağrımasın onlar güçlü taraf onun isteğini yapayım yaklaşımına göre hareket ediyorlar. Biraz da onca haksızlık haberlerine göre de haklılar tabi ama bu devran nasıl dönecek?

Marjinal kişilere ihtiyacımız var! Bir şeyler için yükün altına girip onu omuzlamaya tüm insanlığımızın geleceği için ihtiyacımız var.

Yorgunum, yorgunuz. Bu beden yorgunluğu değil. Benden yorgunluğu bir gün, iki gün dinlenirsin geçer. Bu ruh yorgunluğu, bu zihin yorgunluğu, bu çaresiz görünüşün yorgunluğu… Ama çaresiz değiliz, insan gibi yaşamayı, davranmayı öğrendiğimiz sürece ve bunu ayakta tutabildiğimiz sürece bir şeyler değişir. Benim hala umudum var!

Psikolojik Danışman & Aile Danışmanı

Tuba Çavaş