MENÜ
Kategoriler
Köşe Yazıları

YAPAY ZEKA VARSA YALNIZLIK YOK MU?

Güncelleme:
Neden dertlerimizi artık insanlara değil, yapay zekaya anlatıyoruz? Son zamanlarda herkesin elinde bir yapay zeka... Ödev oluyor ona soruyoruz, biriyle tartışıyoruz ona anlatıyor, ondan bir çözüm bekliyoruz, davamız oluyor ona dilekçe yazdırıyoruz, sunumumuz oluyor ona yaptırıyoruz. Dertlerimiz ve o
YAPAY ZEKA VARSA YALNIZLIK YOK MU?
Neden dertlerimizi artık insanlara değil, yapay zekaya anlatıyoruz? Son zamanlarda herkesin elinde bir yapay zeka... Ödev oluyor ona soruyoruz, biriyle tartışıyoruz ona anlatıyor, ondan bir çözüm bekliyoruz, davamız oluyor ona dilekçe yazdırıyoruz, sunumumuz oluyor ona yaptırıyoruz. Dertlerimiz ve onlara bağlı her şey için başrol yapay zeka. Peki sizce neden? Hadi tembelliğimizi düşünüp somut ödev ve sorumluluklarımızı yaptırmayı anlayalım. Dertlerimizi neden yaşamı olan insana değil de bir makineye anlatıyoruz? Bunun için birçok parametre aklımıza gelebilir. Bunlardan bazıları ve bence en önemlileri; koşulsuz kabul, anlaşılma ihtiyacı, yargılanma korkusu ve yalnızlık olabilir. Toplumumuzda artık o kadar "öteki" anlayışına sahip olmaya başladık ki herkesteki gibi bir arabamız olmayınca, diğerleri gibi bir görüşe sahip değilsek, onlar gibi giyinmiyor ve konuşmuyorsak kabul edilmeyeceğimizi düşünüyoruz. Çoğu ortamda kabul edilmiyoruz da! Anlaşılmaya gelirsek biz daha kendimizi yeterince ve doğru anlayamıyoruz ki bir diğerini anlamaktan bahsedebilelim. Davranışlarımızın arkasındaki nedenlere bakamıyoruz, direkt yargılıyoruz birbirimizi. Bu yargılama da son derece kişisel ve değişken tabi. Bugün mavi dediği için yargıladığımız kişiyi yarın mavi demediği için yargılayabiliyoruz. Sorgusuz, düşüncesiz yargılama toplumumuz tarafından öyle derin öğretiliyor ki bize aksini düşünemiyoruz bile. Yalnızız, kalabalıklar içinde çok yalnızız. Kendi çıkarı söz konusu olmadan bir davranışta bulunan insan sayısı o kadar az ki artık, biri bize bir ekmek uzatsa acaba ne isteyecek ya da bu ekmeğin içinde bana zarar verecek ne var acaba diye düşünür olduk. Onun sadece karnımızı doyurabileceğimiz bir ekmek olduğuna dair inancımız yok artık. Bu inançsızlık ekmeğe değil tabi, onu uzatan insanımıza... Bu çerçevede düşman algıladığımız insana mı zayıflığımızı, derdimizi gösteririz yoksa bizi anlamaya programlanmış ve türlü çözümler üreten bir dijitale mi? Peki madalyonun diğer yüzünde insanı kimseye ihtiyaç duymayacağı yalnızlaştırıcı bir format olamaz mı bu yapay zeka? Psikolojik Danışman & Aile Danışmanı Tuba Çavaş
İlk yorumu sen yap
Yorum yazarak topluluk kurallarımızı kabul etmiş bulunuyor ve tüm sorumluluğu üstleniyorsunuz. Yazılan yorumlardan www.beyazbelge.com hiçbir şekilde sorumlu tutulamaz.
Henüz yorum yapılmamış. İlk yorumu siz yapın!