SEN KENDİNLE YETERLİ OLABİLİRSİN!

Yetersizlik kavramı son zamanlarda sıkça karşımıza çıkar oldu. Birçok alanda, birçok kişide... Evlilik hayatında eş olarak yetersiz hissediyoruz, çocuk yetiştirmede anne olarak, iş hayatında kariyer olarak, arkadaşlık ilişkilerimizde arkadaş, ebeveynlere karşı çocuk olarak vs vs. Peki neden dört bir yanda yetersizlik algısı var? Neden yetemiyor ve yetişemiyoruz? Bu soruya birçok farklı çerçeveden bir çok farklı cevabını üretebiliriz. Ben doyumsuz ve sınırsız yaşam tarzından, gendini içesel olarak geliştiremeyip maskelerle mış gibi yaşamaktan kaynaklanan versiyonundan bahsedeceğim. Günümüzde medyanın ilerlemesiyle herkes sosyal medya kullanır ve hayatının her anını oraya taşımaya başladı. Hatta bazen hayatında olmayanı bile "mış" gibi paylaşmaya başladı. Bu denli paylaşımlarda fark etmeden insanlarda bir yarışa ve bir gruba ait olma çabalasına sebep oldu. O gitmiş ben de gitmeliyim, o giymiş ben de giymeliyim, o başarıyor ben de başarmalıyım. Peki bireysel farklılıklar ve beceriler nerede? Neden onun, şunun aynısı olmaya çalışıyoruz? Biri tekneye binmekten keyif alıyor ve biniyor, ben ise kürek çekmekten hoşlanıyorum belki ama o bindi diye ben de binmeye çalışır ve benim yaşam şartlarım maddi manevi olarak buna uygun değilse hemen şuna başlıyorum: "Ben ne için yaşıyorum, çalışıyorum ki? Ay boyunca, yıl boyunca o kadar çalışıyorum bir tekneye de binemeyeceksem niye varım, neye yarıyorum?" Binemeyince yetersizlik algısı. Binebilse de bindikten sonra keyif almamasının verdiği tatminsizlikle sadece yaşamış olmak için yaşama ve belirli süre sonra hayat amacını kaybetme. Sevdiği istediği bir şey uğruna yaşama tadını ve azmini kaybetme... O çocuğuna şunları almış ben alamıyorum hop yetersizlik hissi, o şu şartlarda çalışıyor ben bu hop yetersizlik hissi, o şu markayı giymiş ben alamıyorum hop yine yetersizlik hissi. Bunu yapmayalım, bu kadar aynılaşmayalım! Benim de farklı zevklerim, kendime has imkanlarım olsun senin de. Ama ben yaptım diye sen yapmak zorunda hissetme! Gerçekten yapmayı istiyorsan yap bunu. Ya da çocuğuna, eşine iyi yaklaşamadıysan hemen ben ytetrsizim diyip çekilme, ne yapabilirim de! Kendime ne katabilirim, bana ne doyum verir mutluluk verir de! Ya da onun gittiği yer, giydiği, yaptığı şey için onu tebrik et. Hasetlenme! Sen de gerçeketen istiyorsan "sen de çok beğendim, nereden aldın bana da yakışır mı acaba?" de, "çok güzel bir yere benziyordu, tavsiye eder misin, memnun kaldın mı?" de... Ama ne olursa olsun sen ol ve kendine, gelişimine hizmet et! Psikolojik Danışman & Aile Danışmanı Tuba Çavaş