MENÜ
Kategoriler
Köşe Yazıları

Kırk Yıllık Hatırın İzinde: Bir Medeniyet Mirası Olarak Türk Kahvesi

Sabah mahmurluğunu üzerimizden atarken, en koyu dost sohbetlerinin ortasında ya da bir kız isteme merasiminin en heyecanlı anında hep o vardır. Bol köpüklü, telvesi dibine çökmüş ve yanındaki bir bardak suyla zarafetini tamamlayan Türk kahvesi, bi...
Kırk Yıllık Hatırın İzinde: Bir Medeniyet Mirası Olarak Türk Kahvesi

Sabah mahmurluğunu üzerimizden atarken, en koyu dost sohbetlerinin ortasında ya da bir kız isteme merasiminin en heyecanlı anında hep o vardır. Bol köpüklü, telvesi dibine çökmüş ve yanındaki bir bardak suyla zarafetini tamamlayan Türk kahvesi, bizim için sıradan bir içecekten çok daha fazlasıdır. O, yüzyıllardır süregelen bir geleneğin, misafirperverliğin ve ortak hafızamızın fincana sığmış halidir.

Bu eşsiz lezzetin topraklarımızla tanışması 16. yüzyıla, Kanuni Sultan Süleyman dönemine uzanır. Yemen Valisi Özdemir Paşa'nın bu gizemli çekirdeği İstanbul'a getirmesiyle saray mutfağında başlayan serüven, kısa sürede halkın da vazgeçilmezi olmuştur. Hatta sarayda sadece bu işten sorumlu "kahvecibaşı" makamının kurulması, kahveye verilen değerin en büyük kanıtıdır. Başlangıçta sadece seçkinlerin tattığı bu lezzet, Tahtakale'de açılan ilk kahvehanelerle birlikte sokağa inmiş ve tüm imparatorluğa yayılmıştır.

Türk kahvesini diğer tüm kahve türlerinden ayıran asıl özellik ise hazırlama tekniği ve sunduğu sosyal ortamdır. Dünyada telvesiyle ikram edilen tek kahve olan bu lezzet, 2013 yılında UNESCO Somut Olmayan Kültürel Miras Listesi'ne girerek evrensel bir değer olduğunu kanıtlamıştır. Osmanlı döneminde kahvehaneler, insanların sadece kahve içtiği yerler değil; edebiyatın konuşulduğu, satranç oynandığı ve gündemin tartışıldığı birer kültür merkezine dönüşmüştür.

Bugün bile Türk kahvesi, modern hayatın hızına inat insanları bir araya getiren en güçlü sosyal bağdır. Kahvenin yanında sunulan suyun bile ince bir nezaket kuralı olduğu bu kültürde, misafir önce suyu içerse aç, kahveyi içerse tok olduğu anlaşılırdı. Günümüzde üçüncü nesil kahveciler her köşe başını sarsa da, cezvede ağır ağır pişen o kadim lezzetin yerini hiçbir makine tutamıyor. Öyle ki hayatında çay içmeyen gardaşım Ömer Mazi tam bir kahve tutkunu; bu yüzden zaman zaman zorlanmıyor da değil ama ne olursa olsun kahve muhabbetimiz her daim sürüyor.

Çünkü her şeyin hızla tüketildiği bu çağda, Türk kahvesi bize yavaşlamayı, dinlemeyi ve anı paylaşmayı öğretir. Atalarımızın dediği gibi "Gönül ne kahve ister ne kahvehane, gönül sohbet ister kahve bahane." zira kırk yıl sürecek yeni başlangıçlar ,hatıralar biriktirmenin tam zamanı....

İlk yorumu sen yap
Yorum yazarak topluluk kurallarımızı kabul etmiş bulunuyor ve tüm sorumluluğu üstleniyorsunuz. Yazılan yorumlardan www.beyazbelge.com hiçbir şekilde sorumlu tutulamaz.
Henüz yorum yapılmamış. İlk yorumu siz yapın!